چطور بچهها را با مفهوم استقامت آشنا کنیم؟(زهرا شاه رضایی):استقامت مفهومی است که بچهها هم در زیست شخصی و هم در زندگی اجتماعیشان به آن احتیاج دارند. شاید به نظر این مفهوم سنگین به نظر برسد و بچهها درکی از آن نداشته باشند؛ اما با یک سری مفهوم دیگر مثل امید، تاب آوری و صبوری، حرکت، خستگی ناپذیری، تشخیص حق و حرکت رو به جلو میتوان استقامت را توضیح داد یا درواقع استقامت مجموعهای از همه اینهاست. بچهها اول از همه باید بتوانند خوب و بد را تشخیص بدهند. تشخیص خوب از بد اولین گام است. باید به این تشخیص برسند که چه چیزی خوب است و چه چیزی بد و اصلا چه چیزی ارزش استقامت دارد؟ بچهها ذاتا طرفدار خوبی و مخالف بدی هستند؛ اما اینکه چطور مصداق خوبی و بدی را ببینند، کاملا به شما پدر و مادر عزیز، مربوط است. بچهها تصمیم درست را از رفتار شما یاد میگیرند؛ مثلا اگر والدینی مسخره کردن را کاری خندهدار و لایی کشیدن در خیابان را زرنگی بدانند و غیره، احتمالا فرزندشان هم خوب و بد را همین شکلی یاد میگیرد.بچهها به آینده انتخابشان باید امید داشته باشند. امید، روح استقامت است. آدمها تا امید نداشته باشند، نمیتوانند سفت و سخت برای چیزی استقامت کنند؛ اما این امید از کجا میآید؟ آن منبع امیدی که هیچ وقت تمام نمیشود، کجاست؟ اگر بچهها از انتخابهایشان مطمئن باشند و بدانند کارشان درست است، شکستهای پیدرپی هم نمیتواند امیدشان را کم کند. ایمان به خدا و راهی که به رضایت خدا بند باشد، مهمترین منبع امید است.ما در زندگی مدام تصمیم های کوچک و بزرگ میگیریم. گاهی باید برای تصمیماتمان هزینه بدهیم. گاهی باید صبر کنیم و در سختیها کم نیاوریم. آدمهایی که تابآوری پایینی دارند، استقامت برایشان سخت است؛ پس بچه

حمیت'>حمیت عقلانی و حمیت جاهلی تعصب که در عربی حمیت نیز گفته میشود، حالتی نفسانی و روحی است که انسان در برابر چیزی اتخاذ میکند. در آیات قرآن از حمیت جاهلی سخن گفته شده و آن را عامل کفر یا تشدید آن دانسته بهگونهای که در برابر حق سر فرود نمیآورند.اما نوعی از حمیت را میتوان یافت که ریشه در عقلانیت و حقانیت دارد. همین نوع از حمیت است که موجب میشود تا انسان به حمایت و دفاع از حق بپردازد و بیغیرتی نشان ندهد و غیر و بیگانه را که به حریم باورها و جان و مال و عرض او وارد شده یا میشود دفع میکند.تعالیم اسلامی بر مدار فطرت و عقلانیت سامان یافته است. از اینرو عدالت، اصل حاکم در همه آموزههای اسلامی و اعتدال و میانهروی بهترین شیوه و سبک زندگی است که بدان فرمان میدهد. از نگاه آموزههای قرآنی هرگونه افراط و تفریط امری بیرون از دایره سلامت انسان و راه راست است. انسان در سایه عدالت و اعتدال است که میتواند بهترین زندگی را تجربه کند و سعادتمند شود و از بسیاری از مشکلات و مصیبتها در امان ماند.با نگاهی به کاربردهای واژه عصبیت و حمیت میتوان دریافت که آنها را مترادف و هم معنا گرفتهاند، هرچند که تفاوتهای لطیفی میان آن دو وجود دارد؛ زیرا عصبیت به عصب و رگها و ریشهها اشاره دارد که بیشتر ناظر به قومیتگرایی و نژادپرستی است، در حالی که حمیت ناظر به حالت نفسانی و شدت هیجانی است که فکر و رفتاری در شخص پدید آورده و نسبت به آن واکنش شدید و هیجانی نشان میدهد بهگونهای که برای آن تب میکند و حرارت بدن وی افزایش مییابد و خشم و غضب از چهرهاش نمودار میشود.بنابراین، نمیتوان گفت که حمیت تنها ریشه در جهالت یا جاهلیت دارد. در آموزههای قرآنی به دوره پیش از اسلام عصر جاهلیت گفته شده

امام على(ع):زبان از دل نيرو مى گيرد، و دل به غذا برپاست. پس بنگر كه دل و جسمت را با چه تغذيه مى كنى، كه اگر غذا حلال نباشد، خداوند، نه تسبيح گويى تو را مى پذيرد و نه سپاس گزارى ات را.. تحف العقول، صفحه ۱۷۵ این پنج تا کارو نکن!( زهرا شاه رضایی):یکی از دغدغههای جدی و البته جدید در حوزه تربیت، تربیت جنسی کودکان است که با توجه به اخبار ناگوار درباره سواستفاده از کودکان، والدین هم بیشتر از همیشه نگران این قضیه هستند.اما گاهی برای مراقبت از فرزند خود در این زمینه دچار اشتباه میشوند. به چند مدل از این اشتباهات، در ادامه اشاره کردیم.1-بدن تو مال توئه!:یکی از معضلات ما در این حوزه این است که اکثر متون و آموزشها، برگرفته از متون غربی هستند و برای همین نه با فرهنگ ما جور درمیآید نه با اعتقادات ما همخوانی دارد. مثلا یکی از مواردی که به بچهها برای مراقبت از خود آموزش داده میشود این است که «این بدن مال توست» پس هیچکسی حق دیدن یا لمس آن را ندارد. در حالی که اصلا گزاره اصلی غلط است. ما صاحب بدن خود نیستیم. در بهترین حالت ما امانتدار این بدن هستیم. اگر به بچهها مدام بگوییم تو مالک این بدن هستی، پس حق انجام هر کاری با این بدن دارد؛ مثلا اگر از آن خسته شد، رگش را بزند! پس اینکه به بچهها بگوییم مالک بدن خود هستند هم اشتباه است، هم راه خوبی برای آموزش خود مراقبتی نیست.2-تو باید از همه بترسی:بدترین اشتباه این است که دنیا برای کودک جنگلی پر از حیوانات وحشی ترسیم کنیم که همه به دنبال دریدن این کودک هستند! چون همیشه کودک از کسی که به او تعرض میکند، کمتوانتر است؛ پس به جای اینکه مدام کودک را بترسانید، خودتان باید از او محافظت کنید و از افرادی که احتمال میدهید به او آسیب میرسانند، دو